ROZDZIAŁ VIII

Stałam wpatrzona w niebo, mając chęć wykrzyczeć miłości "Co ty kurw.a robisz?!". 

- Idziesz Ines? - spytała Katy.

- Jasne. - uśmiechnęłam się.

Pies sąsiadów zbudził mnie przed dziesiątą. Przetarłam oczy i rozbudziłam się. Od razu zadzwonił mój telefon. 

- Cześć tato.

- Dzień dobry Ines. - mówił za pewne uśmiechnięty. - Co u ciebie?

- Dobrze, a u was? Jak ciocia i Piorun?

- U mnie dobrze, ciocia też jakoś się trzyma, a Piorun jak zawsze. Chyba tęskni.

- Kiedy mogę przyjechać?

- Za niedługo na święta.

- Na święta?! - uniosłam głos. - Przecież to ze cztery miesiące jeszcze

- Musisz się uczyć, pomagać w obowiązkach cioci.

- Przecież to robię. Kilka dni opuszczę to nikt nie umrzę.

- Ines... Na święta... - odrzekł stanowczo.

- Super. - wkurzona podłożyłam brodę pod dłoń, którego łokieć trzymałam na udzie.

Chwile rozmawialiśmy i rozłączyłam się. Poszperałam w szafie i wyciągnęłam jakiekolwiek ciuchy. Poszłam się przebrać i zeszłam na dół do kuchni.

Kompletnie zapomniałam, że wszyscy śpią w domu. Kilka osób jeszcze drzemało, a kilka po cichu szeptało robiąc śniadanie.

- O Ines. - uśmiechnęła się Jasmine mieszając jajecznice na patelni.

Odpowiedziałam jej uśmiechem, po czym nalałam soku do szklanki. Oparłam plecy o brzeg blatu i patrzyłam na wszystkich zza szklanki.

- Wstawać! - krzyczała Lu waląc łyżką o garnki.

- Zamknij się! 

- Wyłączcie to!

Krzyczeli obudzeni.

- Wstawać bo mam do was pytanie. 

- Jakie? - spytała trzymająca się za głowę Tina.

- Może pojedziemy pod namioty?

- Dzisiaj? 

- No, a co?

- Zwariowałaś chyba. - powiedziała Olivia rzucając twarz na poduszkę.

- Niektórzy się zgodzili.

- Ja mam naukę. - uniosła do góry rękę Tina.

- Ja mam korki wieczorem. - oznajmił Aaron.

- Ja mam szlaban. - odrzekłam.

- No weźcie no... 

- Co wam szkodzi jak opuścicie dwie noce?

- Pewnie... Mierny ze sprawdzianu? - przedrzeźniała ją Mia.

- Nie zawsze musicie być idealni.

- Ehh... 

- No co? - spytała Lu.

- Nic. Dobra!

- powiedziała Katy.

- Serio? - skrzywiła się Mia.

- No, niech jej będzie. Może będzie fajnie.

- Musi być. - sprostowała Zoe.

Ze schodów właśnie zszedł Matthew. Wymieniliśmy się tylko kontaktem wzrokowym i poszedł do picie.

- A ty? - spytała Jasmine.

- Co ja? 

- No... Czy chcesz jechać pod namioty?

- Obojętne. - wzruszył ramionami.

Przewróciłam oczami i dopijając sok wrzuciłam szklankę do zlewu.

- No to super. A ma ktoś jakieś namioty?

- Ciocia ma trzy duże w piwnicy. - powiedziałam bez żadnego zainteresowania.

- Git, a jedzenie, picie?

- Pojedziemy z Aaronem na zakupy.

- Dołączymy się. - powiedziała Tina w imieniu swoim i Toma.

- A reszta co ma robić? - spytała Zoe do Lu.

- Jakieś jedzenie, niech coś przygotują. 

- Okey. 

Wszyscy mieli zajęcie na dzisiaj. Chodziłam po salonie udając, że coś robię. Zastanawiałam się czy ciocia pozwoli mi na wypad z przyjaciółmi. Dostałam SMS-a.

- I co? Nadal chcesz odzyskać chłopaka?

- To znowu ty?

- Źle ci? Myślałem, że ci na nim zależy.

- Bo zależy. Gdzie on jest.

- Uspokój się, ochłoń. Bez nerwów. Spotkajmy się za godzinę w kinie.

- Czemu tam?

- Bo może chce cię zaprosić na film?

- Nie potrzebuje twojej dobroci. Daj mi Luke i skończ z tym wszystkim jak nie chcesz kłopotów.

- Grozisz mi?

- A nie mogę?

- A byłaś taka fajna.

- Jaką mam pewność, że masz Luke'a?

- Nie wierzysz mi?

- No raczej nie.

- Za godzinę w kinie.

Wkurzona schowałam telefon do kieszeni i poszłam do pokoju się przebrać.

Kilka minut później do pokoju weszła Tina.

- Co się dzieje? - spytała, kładąc dłoń na moim ramieniu.

- To znowu ten koleś. - spojrzałam w dół. 

- Chce się spotkać?

- Tak. 

- Iść z tobą?

- Nie. I tak nie przyjdzie jak ostatnio.

- Będzie dobrze. - przytuliła mnie. - Zobaczysz.

Do pokoju weszła Katy.

- Tu jesteście. - spojrzała na mnie. - Co się dzieje?

- Nic takiego. - otarłam łzy.

- No widzę właśnie. - spojrzała na Tinę. - Co jest.

- Przejmuje się egzaminami. Za niedługo je ma i ma stresa.

- Rozumiem. Zdasz spokojnie. - położyła dłoń na moich plecach. - Idziemy na te zakupy. Idziesz Tina?

- Tak. 

Kiedy wyszły przebrałam się, ogarnęłam do wyjścia i wyszłam idąc powoli. Mam jeszcze trochę czasu, więc postanowiłam się przejść niż jechać autobusem. 

Siedzę w parku, patrząc na fontannę przed sobą. Myślę o Luke'u. Dlaczego ta miłość jest dla mnie okrutna? Gdzie moja szczęście, które obiecywał mi Luke'u?

Już trace nadzieje na cokolwiek. Wstaje i ruszam w kierunku kina.

Stoją w środku, kręcąc się w około. Ludzi jest mało, więc mogę swobodnie wypatrywać kogoś kto wyglądałby inaczej niż wszyscy. 

Chodzę powoli, udając że czytam plakaty. Przesuwam się w lewo, a po chwili obracam się by iść dalej. Wpadam na kogoś, zahaczając o jego ramię. 

- Bardzo przepraszam. - wyjąkałam, ale poszedł dalej obojętnie.

Wodziłam za nim wzrokiem i ruszyłam. Stanęłam na kartce, po którą się schyliłam. Otworzyłam i spojrzałam na tekst: "E,C,A''.

Uniosłam brew do góry i spojrzałam do tyłu, mając wrażenie, że ten ktoś nadal tam może być. 

Wróciłam do domu. Wszyscy przygotowują się do wyprawy. Z kuchni dobiegają pyszne zapachy. Lu, Jasmine i Olivia składają śpiwory, a chłopaki pakują namioty do samochodów.

- I jak? - spytała szeptem Tina.

Podałam jej kartkę, spojrzała na mnie i zerknęła na kartkę, po czym zrobiła ten sam wyraz twarzy co ja w kinie. 

- Zbierajcie się! - mówiła Mia.

- Co? Obiadu nawet nie jedliśmy. - powiedziała Lu.

- No właśnie. - dodała Zoe z miną szczeniaczka.

- To wstąpimy gdzieś. 

- Dobra. Chce hamburgera. - uśmiechnęła się szeroko Lu.

- Z zestawem dla dzieci. - przybiła sobie piątkę z Lu.

- Dobra faktycznie chodźcie, bo nie chce żeby ciocia mnie zauważyła.

- Będzie wściekła co? - spytała zaciekawiona Olivia.

- No pewnie tak, ale wole żeby się wydarła tam, niż przy was.

- Dobra, to faktycznie zbierajmy się.

Zabraliśmy wszystkie torby, koszyki, itd. I wyszliśmy z domu.

- Tylko dwa samochody? - skrzywiła się Jasmine.

- No, a ile byś chciała? - zaśmiał się Aaron.

- Jest tylko dziesięć miejsc, a nas jest jedenaście. - wtrąciła się Lu.

- To usiądzie ci na kolanach Katy już. - pomyślała Mia.

- Ale ja prowadzę. Tom też. - powiedział Aaron.

- To Ines usiądzie na kolanach Matthew i już. - wzruszyła ramionami Katy.

- Nie dzięki, wole siedzieć normalnie. Nie wygodnie mi na kolanach.

- To ja usiądę. - uśmiechnęła się uroczo Jasmine.

Matthew stał obojętnie obok samochodu.

Wsiedliśmy i pojechaliśmy do Mcdonald's.